آداب شهروندی و آیین شهرداری؛"شهر " ،خاستگاه فضیلت و خیر،ارامش و شادی

برای ساختن یک شهر خوب،همه باید مسئولانه مشارکت کنیم.هر کدام از منظری شهر خوب را فهم می کنیم.نگاه افلاطونی به شهر سرشار از منویات اخلاقی است.او شهر را قانونی صرف نمی پسندد.بلکه شهر اخلاقی را ترویج می کند.وی می گوید"زينت انسان به سه چيز است: علم، محبت و آزادي"زینت شهر پویا هم برخورداری از همین 3 مولفه است.شهروند خوب کسی است که فرمانروایی و فرمانبری،هر دو را خوب بداند و بموقع بکار بندد.افلاطون می گوید"در شهر بد، ستم فرمانروایی میكند".

فلاطون می گوید"در شهر بد، ستم فرمانروایی میكند".بمفهوم مخالف سخن او،شاخصه خوب بودن شهر،استقرار حق و عدل و امنیت مبتنی بر عدالت است.شهر انگاه ارامش دارد که حقوق همه شهر وندان پاس داشته شود.عزت و کرامت و شرافتشان تشخص داشته باشد.سوداگرانه و دلالانه به شهر و شهروندان نگریسته نشود.سیمای شهر در مدار خرد بزرگان،انگاه موجه است که آراسته به زیور زیبایی برونی و حسن درونی و اخلاقی و معنوی باشد.از میزان خارج نشدن به تعبیر قرانی و انسانی بودن به تعبیر امروزی وصف شهر مطلوب است.ارسطو شهر را برمدار حقوق شهروندی و کرامت و عزت و خیر توصیف می کند و غایت القصوی سیاست متولیان شهر را پروردن مردمانی بافضیلت و عالیقدر می داند که در اعمال و رفتارشان آثار نجابت و شرافت هویدا باشد؛او قائل است که متصدیان اداره شهر باید خیر شناس و نیکو مسلک باشند.

در حال تکمیل