در دفاع از حقوق کودک کار ؛زنگ خطر جرایم علیه کودکان کار

در تعبیر لطیفی از احادیث نبوی است که یکی از بهانه های نظر لطف پروردگار به اهل زمین وجود کودکان معصوم است.آنها که حمایت و بهداشت و تامین بزذگترها را پشتوانه رشد و بالندگی خود می خواهند.اما و اما... مباد بر ما روزی که کار طاقت سوز کودکان معصومی که دوران شادی و رشد انهاست برایمان عادی شود.چهره غمبار کودک کاری که برای امرار معاش بزرگترش یا بقای خودش به کار خشن و نا مناسب تن داده است در تصویر روزمرگی هایمان گم شود.کار تفریح کودک نیست.زندگی کودک با کودکی و نه کارگری عجین است.جهان فهمیده که این پدیده مذموم چقدر برای سرنوشت کودک کار سنگین است و نمی خواهد این سرنوشت برای معصومیت های لگدمال شده باز و باز تکرار شود.

١٢ژوئن روز جهانی لغو کار کودک در شرایطی که امروز ٢١٥ ميليون كودك در جهان مشغول كارند روز تلخ و سنگینی است.

كار برای رشید نعمت است و برای صغیر نقمت.فصل بهار کودک دوران افتاب و مهتاب دیدن است نه شخم خوردن و لگد کوفتن.

بیاییم در این روز به یاد کودکان محروم کشور از کپرهای سیستان گرفته تا کوههای مریوان تا همین دروازه غار تهران تا سر چهارراه و مترو ها بیندیشیم و تدبیر کنیم که این موهبت های الهی و سرمایه های میهن چه حقوقی دارند و برای استیفای ان تلاش کنیم.

وکلای زیادی را می شناسم که بی دریغ برای حل مسائل کودکان کار همت می گمارند و خدمات خداپسندانه و انسان دوستانه حقوقی از اخذ شناسنامه تا مدد کاری و اقدامات حمایتی و ارشادی حقوقی می دهند.افراد دلسوز زیادی در این کشور زجر ناله کودک کار را از بن دندان احساس و برای ترمیم زخمهای عمیقشان مرهم و محرم می شوند.

کشور ما تعهدات حقوق بشری در قبال کودکان کار دارد که نباید زمین بماند. از ان مهمتر که تعهدات انسانی و دینی و ملی در قبال این فرزندان میهن داریم که نباید رها شود.غیرت و حمیت ملی سرمایه این حرکت جمعی برای حمایت از کودکان کار نیازمند است

سطح نازل این تعهدات پیماننامه حقوق کودک است که بعنوان یک کنوانسیون بینالمللی مبادرت به طرح و توصیف حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کودکان میکند. ولی اصل هنجارهای بومی و ملی ماست که همه شهردندان را در قبال کودک مسئول می داند.

البته از حیث بین المللی دولتهایی که این معاهده را امضا کردهاند موظف به اجرای آن هستند و شکایتهای راجع به آن به کمیته حقوق کودک ملل متحد تسلیم میشود. ولی بار اصلی بر دوش وجدان ملی است که به سرنوشت کودک کار بی توجهی نکند

کلام سول خدا تابلوی فراروی ماست که می فرماید: «از ما نیست، کسی که به خردسالان رحم نکند».کودکان مایه برکت و جلب رحمت الهی هستند.حقوق انها را پاس بداریم.

یادمان باشد اولیای دین مبین گفته اند که هر کس سیر بخوابد و همسایه او در کنارش گرسنه باشد و او بداند، به خدا و رسول ایمان ندارد. باید سعی کنیم وسواس و حساسیت عمومی را به این مهم افزون کنیم.